Solcavska Panoramska Cesta (fietsen in Slovenië)

video-camera   people-2  002-bike
slovenie

The Solčava Panoramic Road is like the experience of our first love. Als je eerste liefde heel vermoeiend, enorm lastig en een never ending story leek, komt dat overeen met het eerste helft van deze route. We hadden al snel door dat dit meer voor de geoefende fietser was dan voor mensen met kinderzitjes op hun fiets.

Schermafbeelding 2018-12-07 om 20.47.04We hadden de fietsen meer dan 1300 km achter op de auto staan met het idee dat het leuk zou zijn om is van de boerderij Makek, waar we logeerde, naar het dorpje of de winkel te rijden. Dat is ook wel een keertje of twee gebeurd maar die klim richting de tent was niets voor elke dag. We leren via een folder de Solčava Panoramic Road kennen die elke fietser moet gedaan hebben.

Je mag een stukje meerijden vanuit je luie stoel in deze video

Schermafbeelding 2018-12-07 om 21.33.34

De autorit van Jezersko naar de Logarska Dolina vallei is al de moeite. Je moet twee bergpassen over waar je auto meer in zijn eerste versnelling moet dan iets anders en rijd even in Oostenrijk binnen om dan weer terug in Slovenië aan te komen.

Terwijl de rest de fietsen klaar maakt loop ik in Solčava de toeristische dienst binnen. Hier vertellen ze mij dat we het makkelijk zullen vinden en krijg ik een eenvoudig toeristisch kaartje mee van de tocht van 37 km. De route is door modderstromen vorig seizoen wel voor groot deel ontoegankelijk met de auto maar de grindwegen zouden te doen moeten zijn met de fiets en ze vertelt nog dat het even klimmen is tot aan de kapel, maar dan de moeite waard zal zijn.

Schermafbeelding 2018-12-07 om 20.47.18

Dat even klimmen blijken achteraf een 2u en een half durende klim te zijn waarvan ik na een half uurtje al met een enorm schuldgevoel zit dat ik mijn zwangere vrouw en twee kinderen heb meegetrokken in dit avontuur. Bocht na bocht geloven we dat het de laatste is en elk half uur vertellen we onszelf dat het nu toch echt niet lang meer klimmen kan zijn. Het toeristisch kaartje zonder hoogtelijnen zegt niets over wat nog komen gaat, en de onzekerheid maakt ons niet te genieten. Spreken is zilver, zwijgen is goud op dat moment. De twee dapperste die achterop zitten stellen zelfs voor stukjes af te stappen om het wat dragelijker te maken voor ons.

The chruch of the Holy Spirit brengt letterlijk de verlossing, we bereiken het hoogste punt. Hier begint er ook wat meer leven te komen op de route. Op de panoramische punten zien we nu veel andere mensen maar allemaal met de auto en een duidelijke blik dat ze zich afvragen hoe wij daar met de fiets zijn geraakt. Iemand lokaal stopt zelfs om ons hiervoor te feliciteren, een opsteker.

We zetten de afdaling in en genieten van de mooie vergezichten en geraken net voor het begint te regen aan onze auto. Blij dat we het gedaan hebben, ja hoor. Zullen we het ooit nog is doen, zeker niet. Toch echt iets als een eerste liefde dus.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

WordPress.com.

Omhoog ↑

%d bloggers liken dit: